1 2 3 4 5 6

Kalendarium


Partnerzy











Licznik odwiedzin: 2166165

Newsletter

Chcesz otrzymywać wiadomości o aktualnych wydarzeniach? Podaj Twój adres email i kliknij przycisk Zapisz.



Szukaj

Chcesz odnaleźć informację na stronie? Wpisz słowo kluczowe i kliknij przycisk Szukaj.



Tablica na trasie rowerej
7. Cerkiew filialna pw. Wniebowstąpienia Pańskiego w Uluczu

7. Cerkiew filialna pw. Wniebowstąpienia Pańskiego w Uluczu

Cerkiew wybudowana została na wysokim, porośniętym starodrzewiem wzgórzu Dębnik. Jest ona jedynym elementem z dawnego kompleksu zabudowań klasztornych unickiego zakonu bazylianów, który przetrwał do naszych czasów. Wzniesiona została prawdopodobnie w latach 1510-1517, a przebudowana w drugiej połowie XVII i XIX wieku, jednak przeprowadzone kilka lat temu badania dendrochronologiczne budulca cerkwi, przeniosły datowanie jej budowy na rok 1659. Nie zmienia to w żaden sposób wartości i rangi zabytku.

Ulucka świątynia jest budowlą drewnianą, orientowaną na wschód. Jej ściany o konstrukcji zrębowej leżą na podmurowaniu z łamanego kamienia. Jest trójdzielna, z zamkniętym trójbocznie prezbiterium, szerszą nawą na planie kwadratu i wydłużonym prostokątnym babińcem z widocznym z zewnątrz sklepieniem kolebkowym. Po obu stronach prezbiterium znajdują się pastoforia – prothesis i diakonikon.
Prezbiterium i babiniec pokrywają kalenicowe, wielopołaciowe dachy obejmujące pastoforia oraz podcienia babińca, które wspiera osiem słupów z mieczami. Nawa zwieńczona jest okazałą, ośmioboczną kopułą na tamburze z pseudolatarnią. Wszystkie połacie dachowe, kopuła i ściany cerkwi pokryte są gontem. Nad cerkwią górują żelazne krzyże osadzone na ceramicznych kulach.
Najstarsze wyposażenie cerkwi pochodzi z drugiej połowy XVII w. Jest to wielostrefowy ikonostas (obecnie w galerii ikon sanockiego Muzeum Budownictwa Ludowego), który wykonywany był w dwóch etapach. Starsza, dolna część, na którą składają się predelle, ikony namiestne, prazdniki i królewskie wrota jest dziełem Ioana malarza Hyrowskiego, wykonana została po 1660 r. Natomiast w latach 1682-1683 Stefan Dżengałowycz i Michał Wiszecki uzupełnili ikonostas obrazami apostołów oraz kartuszami z wizerunkami Proroków. Oni także wykonali figuralną polichromię ścienną, która zachowała się na północnej ścianie nawy oraz na północno-zachodnim i północno-wschodnim pendentywie. XVII-wieczna polichromia przedstawia sceny z życia Chrystusa.
Użytkowana do 1947 r. dziś stanowi filię Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.
W dniu odpustu tj. na uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego odbywają się w świątyni nabożeństwa.
Obok cerkwi zachowało się kilka starych kamiennych nagrobków, pozostałych po przycerkiewnym cmentarzu. Stoi tu również krzyż i tablica pamiątkowa z 1990 r., poświęcona księdzu Michałowi Werbyckiemu – kompozytorowi hymnu narodowego Ukrainy.

Autorzy fotografii: Przemysław Woźny, Sławomir Żuk, Grzegorz Cipora

powróć do mapy trasy rowerowej... | powróć do listy tablic na trasie rowerowej...

 

 

 

WCZYTYWANIE