1 2 3 4 5 6

Kalendarium


Partnerzy











Licznik odwiedzin: 2062783

Newsletter

Chcesz otrzymywać wiadomości o aktualnych wydarzeniach? Podaj Twój adres email i kliknij przycisk Zapisz.



Szukaj

Chcesz odnaleźć informację na stronie? Wpisz słowo kluczowe i kliknij przycisk Szukaj.



Tablica na trasie rowerej
42. Zespół dworsko-parkowy w Dynowie

42. Zespół dworsko-parkowy w Dynowie

Zespół dworsko parkowy należy do cenniejszych zabytków jakie zachowały się na terenie miasta. Założenie dworskie wzniesione zostało około poł. XVIII w. z inicjatywy Stanisława Trzecieskiego. Następnie właścicielami dworu byli kolejno: Józef, Zbigniew i Stefan Trzeciescy. W rękach tej rodziny majątek pozostał aż do zakończenia II wojny światowej.

Ten przyrodniczo-architektoniczny zespół składał się z dworu, parku zajmującego wschodnią część założenia oraz zabudowań gospodarczych położonych na północ od dworu. Niestety dwór nie przetrwał okresu okupacji. W 1944 r. Niemcy zniszczyli go, wysadzając znajdujący się w pobliżu skład amunicji. Dzięki zachowanym archiwalnym fotografiom wiemy, że nieistniejący dziś dwór był parterowy, zwrócony fasadą frontową na północ z kolumnowym portykiem. Reprezentował styl klasycystyczny.
Z ocalałych zabudowań dworskich pozostała istniejąca do dziś, oficyna (domek szwajcarski) wzniesiona w 1904 r. przez znanego budowniczego dynowskiego Andrzeja Wolańskiego. Oficyna położona jest w zachodniej części dawnego założenia, na zachód od nieistniejącego dworu. Jest to budynek murowany z cegły, otynkowany, wybudowany na rzucie zbliżonym do litery „T”, z użytkowym poddaszem. Część wschodnia jest jednokondygnacyjna, a zachodnia dwukondygnacyjna. Część parterowa posiada facjatę umieszczoną w środkowej osi elewacji wschodniej. Obie części nakryte są dwuspadowym dachem, a pokrycie stanowi blacha. Obiekt ma cechy eklektyczne.
Z dawnego założenia zachowała się także studnia z drewnianą obudową, usytuowana na wschód od oficyny oraz pozostałości parku krajobrazowego z XVIII/ XX w. o czytelnym układzie dawnych tarasów, gazonu, sadu, założeń ziemnych i dróg dojazdowych oraz pozostałością rzędowych nasadzeń lipowych. W parku rośnie około 500-letni dąb szypułkowy – pomnik przyrody.
Pozostałości zabudowań dworskich pani Kinga Moysa, córka ostatnich właścicieli majątku przeznaczyła na rzecz kościoła. Majątek ten został przekazany przez kościół na rzecz Fundacji Pomocy Młodzieży im. Jana Pawła II „Wzrastanie”.

Autorzy fotografii: Jan Prokop, zbiory Mieczysława Krasnopolskiego, zbiory Grzegorza Szajnika

powróć do mapy trasy rowerowej... | powróć do listy tablic na trasie rowerowej...

 

 

 

WCZYTYWANIE