1 2 3 4 5 6

Kalendarium


Partnerzy






Licznik odwiedzin: 1900009

Księga gości

Kliknij tutaj i dodaj wpis
do naszej księgi gości.

Newsletter

Chcesz otrzymywać wiadomości o aktualnych wydarzeniach? Podaj Twój adres email i kliknij przycisk Zapisz.



Szukaj

Chcesz odnaleźć informację na stronie? Wpisz słowo kluczowe i kliknij przycisk Szukaj.



Trzy Ścieżki Tożsamości - środowisko, historia, kultura

TRASA TURYSTYCZNA TRZY ŚCIEŻKI TOŻSAMOŚCI – ŚRODOWISKO, HISTORIA, KULTURA

Wskazówki praktyczne:
• Szlak jest znakowany znakami graficznymi tj. kwadratami o barwie biało-czerwonej po przekątnej
• Na trasie ścieżki rozstawione są tablice informacyjno-poglądowe, które zawierają najważniejsze wiadomości, opisy i mapy.
• W okolicach najwyższego wzniesienia: Góry Łubienki, na terenie Nadleśnictwa Dynów znajduje się stanica turystyczna.
• Trasę szlaku na odcinku od rezerwatu „Kozigarb” (Nadleśnictwo Kańczuga) do rezerwatu „Broduszurki” polecamy jako trasę edukacyjną, ponieważ umieszczono na nim wiele tablic poglądowych o życiu lasu.
• Należy wędrować tylko po wyznaczonej trasie, tym bardziej, że szlak wiedzie po terenach prawnie chronionych tj. rezerwatach przyrody oraz Parku Krajobrazowego Pogórza Przemyskiego.
• Prosimy również o odpowiednie zachowanie, przede wszystkim o nie hałasowanie, nie pozastawianie śmieci, nie płoszenie zwierzyny, nie rozpalaniu ognisk w miejscach do tego nie wyznaczonych itp.
• Prosimy o zachowanie ostrożności na szlaku, zaopatrzenie w odpowiednie obuwie i ubranie sportowe.
• Prosimy o poszanowanie infrastruktury szlaku, nie dewastowanie urządzeń turystycznych.

Ze względu na charakter trasy doradzamy, aby nie planować przejścia całej pętli szlaku w ciągu jednego dnia (ok. 23 km). Możemy podzielić go na krótsze odcinki w zależności od możliwości i kondycji piechurów np.
– Wybrzeże – Słonne (bez schodzenia do Piątkowej) o długości trasy 7970 m.
– Rezerwat „Kozigarb”- rezerwat „Broduszurki” (odcinek edukacyjny) o długości trasy 4440 m
– Dubiecko - Rezerwat „Broduszurki” o długości trasy 3880 m (możliwy dojazd rowerem)
– „Mała pętla piątkowska” od Cerkwi w Piątkowej do miejsca widokowego na wzniesieniu 432,8 m n. p. m. i z powrotem o długości trasy 5510 m.

Trasa: Dubiecko - Wybrzeże – Piątkowa (9 km)
Wycieczkę proponujemy rozpocząć w Dubiecku. Na Rynku pod okazałym jesionem znajduje się pierwsza tablica obrazująca trasę naszego szlaku.
Stąd, idąc ul. Przemyską, należy kierować się w kierunku zachodnim (kierunek-Dynów). Mijamy po lewej kościół parafialny, po prawej ul. Śliwnicką, Ośrodek Zdrowia i dochodzimy do Kresowego Domu Sztuki budynku byłej cerkwi pod wezwaniem Świętego Krzyża, która została wybudowana w 1927 roku. Kierując się w stronę m. Słonne, opuszczamy Dubiecko i docieramy do m. Wybrzeże. Przechodzimy przez kładkę na drugi brzeg – po lewej widać przycumowany prom, którym także można przeprawić się na drugą stronę. Skręcamy w prawo, dolina Sanu tworzy malowniczy przełom. Na uwagę zasługuje wierzchołek wzgórza wznoszący się 65 m nad poziom rzeki. Jest to grodzisko, na którym w latach 70-tych prowadzone były badania archeologiczne. Mijamy grodzisko i idąc trasą szlaku dochodzimy do polany śródleśnej, na skraju której znajduje się duży drewniany krzyż. Trasa prowadzi nas teraz w głąb lasu pośród głębokich wąwozów. Ciągle pniemy się w górę. Po około 30 min marszu dochodzimy na rozległe pola – teren po byłej wsi Górna Połchowa. Opuszczamy rozległe pola i łąki i wchodzimy ponownie do lasu. Po kilkunastu metrach zobaczymy po lewej stronie śródleśną polanę, idąc dalej dotrzemy do stanicy turystycznej, gdzie możemy odpocząć przed dalszym marszem. Tablica informuje, że gospodarzem terenu jest Nadleśnictwo Dynów. Czas ruszyć dalej... wchodzimy w głąb lasu podziwiając okazałe egzemplarze różnych gatunków drzew. Po niespełna pół godzinnej wędrówce zdobędziemy najwyższe wzniesienie w okolicy – Górę Łubienkę (449,4 m n. p. m). Trochę dalej jest miejsce, skąd roztacza się piękny widok na przełom Sanu w Słonnem. Tu musimy zadecydować, czy chcemy kontynuować marsz w kierunku Piątkowej, czy Słonnego - w tym miejscu rozdziela się bowiem trasa naszego szlaku. Skręcając w lewo schodzimy w dół, brzegiem lasu (po prawej widać pola uprawne i łąki). Dochodzimy do drogi asfaltowej Iskań-Piątkowa. My skręcamy w prawo w kierunku Piątkowej. Po przejściu kilkudziesięciu metrów, po lewej stronie, wśród gęstych zadrzewień dojrzymy drewnianą cerkiew greckokatolicką. W jej kierunku prowadzi utwardzona droga leśna. W miejscu gdzie stoi cerkiew jest ujście prawego dopływu potoku Jawornik (z południa). Cerkiew parafialna p.w. św. Dymitra została zbudowana w 1732 r., remontowana w 1881 r. Jest to jedna z najładniejszych cerkwi w Polsce południowo-wschodniej.

Trasa: Piątkowa – Słonne (4, 5 km)
Ten etap trasy rozpoczyna się przy cerkwi w Piątkowej. Z drogi leśnej prowadzącej od cerkwi, dochodzimy do drogi asfaltowej i skręcamy w lewo, by po przejściu ok. 800 m skręcić w prawo w kamienistą drogę, wspinającą się pod górę. Po jej obu stronach rozciągają się łąki, a w dali widać kompleksy leśne z sosną i bukiem. Droga cały czas pnie się w górę. Stając na chwilkę by złapać oddech, możemy podziwiać piękne widoki na wieś Piątkowa. Po wejściu na wierzchowinę (414,8 m n.p.m.) idziemy w kierunku cienistego lasu bukowego. Na jego skraju nasz szlak znowu rozchodzi się na: Słonne i Wybrzeże. Idąc prosto, schodzimy drogą leśną stromo w dół. Znajdziemy się obok Ośrodka Wypoczynkowego „Zielona Polana” w miejscowości Słonne, a następnie na kładce na Sanie.

Trasa: Słonne – Podbukowina-Winne – Dubiecko (11 km)
Od kładki przechodzącej przez rzekę w miejscowości Słonne trasa wiedzie drogą wzdłuż rzeki San. Mijamy typowe zabudowania z kwietnymi ogrodami i drzewami owocowymi. Mijamy wieś Słonne i wzdłuż pól pośród których śpiewają skowronki dochodzimy do brzegu rzeki San porośniętego pojedynczymi drzewami wierzby. Cała trasa (odcinek z Słonnego wzdłuż rzeki) jest urozmaicona i bardzo atrakcyjna widokowo. Na przeciwległym brzegu widać piękne lasy Pogórza, a po stronie którą wędrujemy szachownicę pól. Po przejściu około 2 km od wsi Słonne za przysiółkiem Zasanie wchodzimy stromym podejściem na teren rezerwatu przyrody „Kozigarb” (teren Nadleśnictwa Kańczuga), gdzie głównym przedmiotem ochrony jest góra meandrowa z bogatą mikrorzeźbą terenu, która w zachodniej części przechodzi w dość stromy stok z dolinkami erozyjnymi niewielkich cieków wodnych i wychodniami fliszu karpackiego. Na tym odcinku spotkamy wiele ciekawych tablic edukacyjnych opisujących życie lasu pt.: Las najwspanialszy twór natury, Drzewa liściaste – iglaste, Fazy życia lasu, Leśne gody, Zagrożenia lasu, Rośliny runa leśnego, Jak leśnicy pielęgnują las. Szczególnie interesującym miejscem na obrzeżach rezerwatu jest aleja dębowa, którą wiedzie nasza trasa. Warto zwrócić uwagę na okazałe daglezje - drzewa iglaste, których ojczyzną jest Ameryka Północna. Spotkamy je przy trasie szlaku po minięciu alei dębowej (oznaczone tabliczką). Po około 30 minutach marszu dochodzimy do miejscowości Podbukowinia. Stąd też dostrzeżemy miejscowość Winne i charakterystyczne stare dębowe zadrzewienia. Dalej droga prowadzi przez wilgotne łąki w kierunku rezerwatu „Broduszurki”. Rezerwat "Broduszurki" jest rezerwatem torfowiskowym o bardzo cennych walorach przyrodniczo-krajobrazowych. W rezerwacie urządzona jest ścieżka dydaktyczno - przyrodnicza "Winne-Podbukowina". Czas potrzebny na przejście trasy ścieżki wynosi ok. 1 godziny. Ścieżka wyposażona jest w miejsce wypoczynkowe, ławki i mostki. Ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna „Winne – Podbukowina” składa się z 5-ciu przystanków. Opisy zamieszczone na poszczególnych tablicach informują nas o bogactwie tego specyficznego ekosystemu. Zainteresowanych życiem torfowiska odsyłamy do przewodnika po trasie torfowiska, który został wydany staraniem Zespołu Parków Krajobrazowych w Przemyślu. Nasza trasa wiedzie od przystanku nr 5 do początku ścieżki przyrodniczo-dydaktycznej. Przypomnieć tu należy, że ze względów bezpieczeństwa oraz ochrony przyrody, należy poruszać się tylko po wyznaczonej ścieżce dydaktycznej. Z rezerwatu, drogą wiodącą przez wieś Winne, dochodzimy do podnóża wzniesienia zwanego Łysą Górą. Przy kapliczce, znajdującej się przy skrzyżowaniu dróg, skręcamy w lewo, po prawej mijamy północny stok Łysej Góry. Zaraz ukaże się widok na Dubiecko - na pierwszym planie kościół parafialny i Kresowy Dom Sztuki. Skręcamy w prawo i polną drogą dochodzimy do cmentarza „ruskiego”. Stąd dochodzimy do drogi asfaltowej Dubiecko – Wybrzeże zamykając pętlę naszej trasy.

Na podstawie Przewodnika po trasie turystycznej Ziemi Dubieckiej - Trzy ścieżki tożsamości - środowisko - historia - kultura  -  Renata Kaniuczak

 

 

 

WCZYTYWANIE